• Wessel Ruijgrok wil nog minsten tot zijn 30ste door op een zo hoog mogelijk niveau. En beseft dat het toch de jeugd is die de toekomst heeft.

    Waar de verruiming van de coronamaatregelen voor de jeugdleden meer en meer gestalte krijgt, blijft het complex voor de seniorleden nog altijd gesloten. Hoe ervaren spelers deze noodgedwongen periode zonder bal? Wessel Ruijgrok is selectiespeler bij de zondag senioren en speelt zijn wedstrijden nu voornamelijk in het tweede.

    Corona en de honger naar de bal.

    “Ik zit momenteel net zoals de rest van het land voornamelijk binnen. Ik werk sinds september op de financiële afdeling van Tata Steel en ons is gevraagd niet meer naar kantoor te komen. Dat betekent dus dat iedereen vanuit huis aan het werk is en dat is wel even schakelen. Inmiddels ben ik er wel aan gewend en heb ik mijn draai een beetje kunnen vinden thuis.

    Het gekke is dat je voorheen het voetbal soms vervloekt als je vroeg uit bed moet op zondagochtend, maar ik kan nu echt wel stellen dat ik het nu wel enorm mis. Zeker ook omdat er helemaal geen voetbal op tv is, wat je normaal gesproken dan nog als tijdverdrijf had. Nu is het zo dat ik wel nog 2 keer in de week hardloop om een beetje fit te blijven. Gelukkig doe ik dat samen met Mark de Vries, zodat we elkaar een beetje over het dooie punt kunnen helpen als iemand geen zin heeft om te lopen.”

    Voelt niet echt af …. toch?

    “Het is inderdaad doodzonde dat het seizoen zo is afgebroken. We stonden er met SU2 best goed voor en hadden nog zeker kans op de titel, of in ieder geval een promotie. We waren na wat blessures weer helemaal compleet en klaar om nog een goede reeks neer te zetten in de resterende wedstrijden. We wisten wel dat het lastig ging worden, omdat de ploegen elkaar niet echt ontlopen in de  reserve 3e klasse en we in de laatste speelronde voor het einde nog dure punten verloren in Wervershoof.”

    Samen één!

    “Ik denk dat het samenvoegen van de selecties uiteindelijk geen probleem is gebleken. We begonnen in juli natuurlijk al met trainen met een enorme groep met daaropvolgend de wedstrijd tegen Jong-AZ. Iedereen kende elkaar al, wat natuurlijk ook al enorm scheelt als je wordt samengevoegd. Persoonlijk was dit niet één van mijn beste seizoenen eerlijk gezegd. De voorbereiding verliep prima, maar ik werd uiteindelijk, overigens volledig terecht, toch bij SU2 gezet. Verder in het seizoen begon het beter te draaien bij me, maar scheurde ik een spier boven m’n enkel, waardoor ik er al met al toch ook 6 weken uit heb gelegen. Mede dankzij het trainen met Bertus Zwart was ik toch eerder dan verwacht klaar om weer te kunnen voetballen. Door die blessure is het nog zuurder dat we na de winterstop amper wedstrijden hebben kunnen spelen.”

    Van vaste waarde bij SRC naar nu veelal acterend in het 2e.

    “We hadden het vorig seizoen enorm lastig met SRC. Ik was net in de zomer daarvoor van Geel-Zwart naar SRC gekomen, om in mijn huidige woonplaats en met mijn vrienden te kunnen voetballen. In eerste instantie hadden we verwacht om voor de titel of promotie mee te kunnen doen, maar dat liep toch behoorlijk anders. Ik had zelf nog nooit degradatievoetbal hoeven spelen, omdat we de jaren daarvoor met Geel-Zwart altijd wel bovenin de middenmoot eindigden. Ik denk dat André Rijnders heel goed werk heeft geleverd door ons conditioneel een stuk sterker te maken en ons in de 4e klasse te houden. Uiteindelijk leer je er zelf ook wel weer van, want ik heb in één seizoen bijvoorbeeld ook nog nooit op 5 verschillende posities gespeeld. Dat ik in het seizoen daarop in het 2e ben beland was even slikken, maar was ook vooral aan mijzelf te wijten. Ik denk dat ik dit jaar totaal niet het niveau van de jaren daarvoor heb gehaald. Waar dat aan ligt is voor mij ook een raadsel. Ik moet zeggen dat ik het bij SU2 nu enorm naar mijn zin heb en ook weer veel meer plezier in het voetbal heb gekregen.”

    Res. 3e klasse.

    “Ik denk dat we met deze groep ook makkelijk in de middenmoot van de 4e klassen hadden kunnen meedraaien. Als je ziet welke spelers er nu in het 2e staan, zijn dat toch ook veel jongens die ervaring hebben in een 1e elftal. Daarnaast is de begeleiding van Michel Stikfort en de assistentie van Leo de Kort ook heel fijn. Wat dat betreft hadden we als we het hele seizoen compleet waren geweest hoger gestaan in de reserve 3e klasse. Nu moet het doel zijn om volgend seizoen kampioen te worden, wat mijn inziens ook zeker mogelijk moet zijn.”

    Fusie.

    “Als je naar de vereniging kijkt, denk ik dat je nog niet zo heel veel merkt van de fusie zolang je op twee complexen speelt. Je merkt wel dat er meer publiek komt kijken en dat het drukker is op Groenoord, maar je zal pas echt gaan merken hoe groot de vereniging is als iedereen bij elkaar op één complex zal spelen. Ik moet zeggen dat het vorig seizoen allemaal al prima was geregeld voor ons als selectie en nu is dat zeker weer zo. Het feit dat je er weinig van merkt is natuurlijk al een groot compliment voor alle vrijwilligers binnen de club.”

    Andere cultuur.

    “Er is in mij niet zo gek veel veranderd, eigenlijk. Ik heb bijna mijn hele leven bij een andere club gespeeld, waardoor de overstap naar SRC sowieso wel even wennen was. Ik ben daar toen heel goed opgevangen en dat voelde eigenlijk vrij snel heel goed. Voor Schagen United was de eerste open dag een heel mooi startschot voor de nieuwe fusieclub en dat was ook heel leuk om mee te maken. Het enige verschil met vorig jaar voor de selectie is natuurlijk dat je een veel grotere selectie hebt en dat je meer concurrentie hebt, maar dat is alleen maar goed.

    Sem en Bertus.

    “Het is doodzonde dat er op deze manier afscheid genomen moet worden van Sem en Bertus. Ik hoop dat er nog een mogelijkheid is om te trainen met deze twee voor de groep in dit ‘seizoen’. Ik denk dat de samenwerking goed was. Ik vond het sowieso knap hoe Sem van twee selecties één heeft gemaakt en dat hij gewoon heeft gekozen voor een realistische speelwijze die bij het eerste past, waardoor enorm goed gebruik werd gemaakt van de snelheid voorin, in plaats van dat een trainer persé een eigen speelwijze wil hanteren. Bertus heeft mij gedurende 6 weken enorm goed geholpen bij het revalideren. Dankzij hem ben ik redelijk snel weer fit geworden. Hij maakt voor iedereen tijd die geblesseerd is en bespreekt samen met de geblesseerde wat ze gaan doen en wat de vervolgstappen zijn. Dat werkt gewoon heel fijn.”

    Limmen roept ….

    “Ik vind het wel jammer, maar ik snap Sem ook heel goed. Ik heb er sowieso respect voor dat een trainer 3 avonden in de week vanuit Limmen naar Schagen komt om training te geven voor een groep die de ene keer groter is dan de andere keer. Helemaal als je bedenkt dat op de vrijdagen soms een paar man aanwezig was. Verder is Limmen natuurlijk een derdeklasser en heb ik van bronnen begrepen dat er nog best wat potentie in de club zit. Daarnaast is het de club waar Sem toch een bepaalde band mee heeft. Dat begrijp ik als iemand die zelf ook van een dorpsclub komt, wel.”

    Eerste indruk.

    “De eerste keer dat Martijn Gootjes indruk op me maakte was toen hij in zijn nadagen nog speelde voor Winkel. Ik speelde destijds nog bij Geel-Zwart en hij maakte een enorm fanatieke indruk op ons. Daarnaast maakte hij die beslissende …. enorme luizengoal …., door bij de 2e paal de bal binnen te tikken waardoor Winkel met 2-1 won. Ik denk dat hij als trainer net zo fanatiek is, wat ik alleen maar toejuich. Het is goed dat hij zo snel mogelijk richting die 3e klasse wil en ook de jeugd de kans wil geven. Uiteindelijk heeft de jeugd de toekomst en moet je zorgen voor een goede mix in het elftal, maar ik denk dat hij daar wel uit gaat komen.”

    Ergens trekken de ontwikkelingen de aandacht. Spelers komen terug, nieuwe spelers sluiten uit eigen beweging aan … Blij mee?

    “Een nadeel daarvan kan zijn dat een selectie steeds groter wordt, zodat jongens die normaal gesproken altijd speelden opeens buiten de boot vallen en daardoor stoppen. Ik denk dat er in de selectie nog altijd wel ruimte is, omdat we afgelopen seizoen ook vaak invalkrachten nodig hebben gehad. Daarnaast moet het ook zo zijn dat de jeugd niet in de weg wordt gezeten, omdat die ook mogelijkheden moeten hebben om door te groeien, om de continuïteit van de club te kunnen waarborgen. Uiteindelijk moet je als club altijd een kern hebben van jongens van de club en, als je hogerop wil, nog een aantal versterkingen van buitenaf.”

    3e klasse.

    “Ik denk dat Schagen United samen met Medemblik wel heeft laten zien dat zij de 4e klasse ontgroeid zijn. De 4e klasse is al een aantal jaar een competitie waarin voornamelijk de fysieke duels bepalen of je een wedstrijd wint of niet. Het zou de ploeg dus alleen maar goed doen als ze ook op voetballend gebied echt uitgedaagd gaan worden komend seizoen. De ‘kinderziektes’ van het samenvoegen van 2 selecties zijn er nu wel uit, dus is het tijd om te bouwen aan een ploeg die kampioen kan worden. Als er dan nog goede jeugd doorstroomt voor komend seizoen, hebben we niet zoveel nodig. Ik juich de aanvraag voor indeling in de 3e klasse alleen maar tie, want je moet zo snel mogelijk zorgen dat je uit de 4e klasse raakt.”

    Persoonlijke ambities …

    “Ik heb voor mezelf altijd wel als doel gehad om tot mijn 30ste op een redelijk niveau te blijven spelen en die 3e  klasse te halen. In september word ik 26, wat betekent dat ik nog zo’n 4 jaar heb. Ik hoop dat ik bij Schagen United dus nog een aantal jaar in de selectie kan voetballen. Maar je weet natuurlijk nooit hoe het loopt.”

    2020-05 HK